Het gaat goed

    Misschien wisten jullie het al, misschien ook niet. We hebben het op onze persoonlijke pagina’s al gedeeld, maar nog niet hier. Dus met enig tromgeroffel: we hebben een dochter gekregen! Emmily heeft een klein zusje en ze heet Julia : )

    Rustig afbouwen tijdens zwangerschapsverlof

    De afgelopen weken heb ik zelf wat minder binnen Mon et Mine gedaan. Ramon kon gelukkig een groot deel van het werk overnemen, zodat ik de laatste 6 weken niet al te veel hoefde te doen. Uiteraard hier en daar aan een album werken, soms een factuur versturen, maar voor de rest vooral ook veel genieten van deze laatste bijzondere weken. Waarin je ouders bent van 1 kind, in plaats van 2. Want 2 schijnt erg zwaar te zijn.

    Ik ga nog terug komen op mijn woorden, jullie gaan me misschien wel wijzen op deze blogpost, maar dat mag. Ik wil namelijk heel graag toegeven dat het “2-ouderschap” tot nu toe heel erg meevalt! Zo veel, dat ik er graag een blog over schrijf dus. Want de afgelopen weken heb ik mijzelf een beetje gek gemaakt met veel verhalen van mensen waar dingen mis gaan.

    Sowieso ben je een “slecht-nieuws-magneet” wanneer je zwanger bent. Mensen delen graag horror-verhalen. Ik weet ook niet helemaal waarom. Vandaar dat ik graag mijn “alles gaat hier goed”-verhaal deel. Kort samengevat: het gaat goed dus
    .

    Alles gaat goed!

    De bevalling ging goed, de dag voor de bevalling ging goed, Julia was met een paar minuten op de wereld, we konden een paar uur later naar huis. Daarnaast ging het wennen van Emmily (aan haar kleine zus) goed, zo goed zelfs dat ze na 10 dagen spontaan zindelijk wil zijn. Het slapen ging natuurlijk niet super, maar inmiddels zijn we weer redelijk gewend aan die maffe nachten. De kraamtijd ging bizar goed: ik liep als een kievit, de ochtend na de geboorte en wilde op dag 4 al een fijne wandeling maken. Het opstarten van de borstvoeding ging nagenoeg super (dank je wel Fieke!), de kraamvisite hield prima rekening met de middagslaapjes, we hadden zelfs een magische hoeveelheid sneeuw ineens (hoe romantisch?). En de kadootjes waren prachtig.

    Alles ging goed. Saai? Misschien! Maar ik wilde het graag met jullie delen. Want de vorige keer was best wel zwaar. We moesten zelf heel erg schakelen van het “getrouwd zonder kinderen” naar “ouders van”. Ik heb mijzelf dus schrap gezet voor deze ronde, maar tot nu toe valt alles dus mee.

    Een klein visueel verslag van de afgelopen dagen : )

    Bovenstaande foto. We weten dat hij niet scherp is. Maar dit is 1 van die gevallen waar dat totaal niet uitmaakt ; )

    BewarenBewaren

    One comment

    • Marijn schreef:

      Onze tweede is nu bijna vijf maanden. Ik moet tevreden lachen om je blog. Herkenbaar. Of het mee blijft vallen? De tijd zal het leren… Ik kijk uit naar je blog over een paar weken over dit onderwerp! Ps. Heerlijke foto’s

    Leave a comment