Natuurlijk is het superleuk om met je bedrijf genomineerd te zijn voor de Dutch Wedding Awards, maar als je op dezelfde dag hoort dat een reportage die je gemaakt hebt ook nog eens genomineerd wordt, dan moet je eigenlijk wel uit eten gaan die avond Ramon en ik hebben afgelopen maandag dus heerlijk gevierd dat we bij zoveel te gekke feestjes aanwezig mogen en mochten zijn.

De reportage die genomineerd is, is de fantastische dag van Sophie & Robert. Eigenlijk draait het niet helemaal om de foto’s die er gemaakt zijn, maar draait het bij deze wedstrijd om de eindeloze inspiratie die andermans trouwdag kan geven. Zo had Sophie te gekke polscorsages voor de dames, een bijzonder mooie trouwjurk, hippe schoenen, een aanstaande die haar gewoon ging toezingen op de trouwdag en daarbij ook nog eens superleuke locaties! Al met al voor ons dus reden genoeg om deze reportage in te sturen voor The Perfect Wedding.

En nu? Nu hebben we jullie hulp nodig. De reportage met de meeste Facebook-likes, Twitterberichtjes of Google+s zal winnen. Mocht je zin hebben om mee te stemmen dan kan dat door op deze link te klikken. De middelste foto is die van Sophie en Robert, tijdens hun trouwceremonie in het Bethaniënklooster in Amsterdam. Klikkerdeklik!

“Mon et Mine, trotse genomineerde van de Dutch Wedding Awards 2012

Maandag 14 mei 2012 werd Mon et Mine bruidsfotografie overvallen met het goede nieuws. Mon et Mine bruidsfotografie is genomineerd in de categorie “Trouwfotograaf van het jaar”. Hiermee maakt Mon et Mine bruidsfotografie kans om op maandag 18 juni de Dutch Wedding Award in deze categorie in de wacht te slepen.”

Tot zover het eerste gedeelte van het persbericht : ) We hebben dus, kortweg gezegd, een nominatie ontvangen en stiekem zijn we daar best trots op! Het persbericht gaat verder met:

“Gewapend met een envelop, camera’s en worstenbroodjes (van Bakkerij Jürgen van Dongen uit Terheijden die afgelopen maart nog de titel “Lekkerste worstenbroodje van het jaar” ontving) stond het Dutch Wedding Awards team gisteren bij Mon et Mine bruidsfotografie op de stoep. Eind mei volgt de 2^e juryronde waar Mon et Mine bruidsfotografie het zal opnemen tegen de andere 2 genomineerden. Op maandag 18 juni volgt de finale van de Dutch Wedding Awards. Tijdens een show vol entertainment in 7Street, Aalsmeer worden de winnaars bekend gemaakt.”

We zullen jullie meteen even de foto’s laten zien die we gebruikt hebben voor de inschrijving. Het thema waarom alles draaide was “emotie”. Dit is altijd een lastige bij wedstrijden, omdat je dan alle kanten op kan. Moet je bijvoorbeeld voor huilende moeders en bruiden gaan, voor supergespannen bruidegommen of juist voor lachende bruidsparen. We hebben uiteindelijk gekozen voor het laatste; blije mensen. De foto die boven dit bericht staat is een foto van Sophie & Robert (waarop jullie trouwens kunnen stemmen door te liken en te twitteren!!!). Sophie en Robert heffen hun glas op hun gasten en hun gasten juigen terug. Vanachter uit de zaal legde Ramon dit moment vast.

De foto die hieronder staat is door mij (Hermine) genomen. Dit is het moment waarop Esther en Rogier elkaar voor het eerst als “bruid en bruidegom” zien. Esther is net van de trap naar beneden gekomen en de families van het bruidspaar kijken toe, terwijl dit prachtige stel elkaar gedag wenst.

“Puk en Diederik hebben hun bruiloft naar voren toe geschoven, gevraagd of ik ze daarbij wil helpen en ze willen jullie graag voor hun bruidsreportage!”. Vivian ter Huurne, weddingplanner bij Het Bruidsmeisje, belt me op met dit heugelijke nieuws. Ik word altijd blij van telefoontjes van weddingplanners, helemaal als het één van mijn favorieten is. Er is niet echt een heel duidelijk thema aanwezig, maar ze willen in ieder geval een heerlijke relaxte dag, met veel styling, mooie locaties en veel kleur.

Het bruidspaar ziet elkaar voor het eerst die dag in hun eigen achtertuin. Diederik ziet het pittige korte trouwjurkje van Puk, met die fantastische schoenen en die oh zo fashionable bird-cage veil en Puk ziet haar aanstaande in een waanzinnig mooi blauw pak van Hugo Boss. Nadat ze elkaar hebben omhelst, elkaar hebben bekeken en geknuffeld, laten ze zichzelf zien aan hun gasten. Alle credits gaan naar Vivienne, één van de vriendinnen van Puk die het bruidspaar qua kleding helemaal gestyled heeft.

De trouwceremonie vind plaats in het Broeker Huis, een prachtige statige locatie, gelegen aan het water in Broek in Waterland. Nadat het bruidspaar plaatsneemt, onder muzikale begeleiding van Diederiks vader, begint de trouwceremonie. Twee vrienden spreken mooie woorden uit over het bruidspaar en nadat de formele dingen klaar zijn, loopt iedereen naar een andere zaal voor een toost. Na een goed uur arriveert een klein bootje. Puk en Diederik hebben een minirondvaart geregeld, omdat ze dan even lekker kunnen relaxen. Tijdens de vaart doen we een mooi plekje aan voor een aantal foto’s.

Zodra we weer terug zijn besluiten we nog een aantal foto’s te maken bij een mooie bloesemboom en een aantal gebouwtjes. Een half uur later rijden wij alvast naar de dinerlocatie KHL in Amsterdam, terwijl het bruidspaar nog even langs huis gaat om zich op te frissen. Op deze locatie zijn Vivian en haar assistente Renske al druk bezig met de voorbereidingen voor het diner. Normaal gesproken zien we dit gedeelte niet, maar omdat we een korte pauze hadden gekregen was het extra leuk om te zien hoe een weddingplanner alle styling regelt. Toen het bruidspaar binnenkwam was de gehele ruimte verandert in een gezellige plek met veel kleur. Nadat het gezelschap aan tafel zit, er enkele kado’s zijn uitgedeeld en de eerste speech geweest is, zit onze tijd er op en rijden we weer richting Arnhem.

“Ja een groot deel van mijn Belgische familie heeft zich hier verzameld”, zegt Elisa. Ik knik naar haar en begin te lachen, omdat dat al lang te merken was aan het zachte accent van veel gasten. De complete Belgische familie had zich verzameld en stond binnen te genieten van heerlijke broodjes. Elisa geeft me een ‘hug’ en we vluchten snel naar boven. Daar zie ik twee superschattige en ook sexy Badgley Mischka’s staan. Haar jurk hangt al klaar en de mensen die haar helpen met omkleden zijn boven. Binnen mum van tijd is de jurk aan, maar die strik…. hoe moest dat ook alweer…. In totaal hebben 4 verschillende mensen gekeken en het eindresultaat mag er zijn.

Ramon is ondertussen aangekomen bij Bart. Het bijzondere aan deze dag is dat Bart niet zijn bruid op komt halen, maar dat het bijna andersom is. De Britse Dubbeldekker die ze hebben geregeld vertrekt vanaf de beginlocatie van Elisa, haalt Bart op en rijdt vervolgens naar Buitenplaats Sparrendaal in Driebergen-Rijsenburg. Terwijl Bart in de zaal staat te wachten, komt Elisa met de trouwauto aan. Alle gasten kijken naar buiten en zien daar een sprankelende bruid uitstappen. Een paar minuten loopt ze samen met haar vader de trouwzaal binnen.

Direct na de trouwceremonie is het tijd voor een toost en een gezellige receptie. Op deze locatie maken we een aantal sfeerbeelden en na een klein uur rijden we, met de bus, richting de diner- en feestlocatie. Bart en Elisa hebben gekozen voor het sfeervolle Lokaal Victoria. We maken snel een paar overzichten van de mooie gedekte tafels en dan komt het bruidspaar al binnen. De eerste voorgerechtjes en amuses worden rondgedeeld, terwijl de gasten lekker met elkaar kletsen. Nadat de eerste drie gerechtjes op zijn gaat iedereen aan tafel zitten. Niet alleen komt er een heerlijke hoofdmaaltijd op tafel, maar ook staan er overal kleine puntzakjes met zelfgemaakte ‘frieten’. Terwijl wij ook zo’n heerlijke maaltijd krijgen, begint de locatie aan de dinertafel. Talloze kaassoorten en zoete desserts komen op tafel te staan. Omdat er eerst nog even om 20:00 stilgestaan wordt bij de 4 mei herdenking komt op het allerlaatste moment pas het ijs vanuit de koeling. Nadat we alles vast hebben gelegd begint het bruidspaar aan hun dessert. Elisa laat ons weten dat ze eigenlijk niet eens echt van zoete desserts houdt en daarom ook heel graag lekker veel kaas wilde en wij zijn het helemaal met haar eens

Zodra iedereen klaar is met het dessert begint het hoogtepunt van de avond. De artiest Brian Christopher speelt een aantal nummers acoustisch voor het bruidspaar. Ze hebben elkaar leren kennen bij een concert van deze man, een aantal jaren terug, en daarom is het des te meer romantisch dat hij er nu is! We leggen een aantal momenten vast en dan is het tijd om naar huis te gaan. Wat een heerlijke en persoonlijke dag!

Michou en Roeland, een bijzonder vrolijk stel dat besloot te trouwen bij Huis de Voorst. Ramon en ik kenden deze locatie al van eerdere bruidsreportages en omdat de gehele dag op 1 locatie zou plaatsvinden konden we ons enorm verheugen op een relaxte trouwdag. Terwijl Michou wachte op de visagiste, kon ik alvast aan de slag met al haar prachtige details. Ramon volgde ondertussen Roeland, die zich in één van de appartementen ging omkleden. Toen Michou helemaal klaar was voor de dag en haar moeder en zussen haar helemaal hadden overladen met complimentjes, was het tijd om te trouwen. Michou’s vader bracht haar naar de hoofdingang van het gebouw waar alle gasten stonden te wachten.

Wat erg leuk was aan de trouwceremonie die in de “Koningskamer” plaatsvond, is dat de vaders het grootste gedeelte deden. Natuurlijk waren er een paar gedichtjes en natuurlijk hoorden we hoe het bruidspaar elkaar leerde kennen, maar juist omdat de vaders hun perspectief lieten zien, maakte het extra persoonlijk. Nadat het bruidspaar getrouwd was, de ringen uitgewisseld en de handtekeningen gezet, liepen we naar de volgende zaal. Hier werd een fantastische bruidstaart aangesneden.

Na de receptie begonnen we aan de fotoshoot. Omdat Huis de Voorst veel mooie plekken heeft, besloten we om ditmaal gebruik te maken van een andere locatie dan de vorige keer. Daarnaast hebben we toch ook weer gebruik gemaakt van de zuilengallerij die zich aan de voorkant bevind. Nadat we een paar extra groepsfoto’s hadden gemaakt was het tijd om de dinerzaal vast te leggen. Ondertussen was Ramon aanwezig bij de wijnproeverij die plaatsvond in de Bibliotheek. Toen het gezelschap naar boven liep om in de Rode Salon ontvangen te worden, hadden we alles inmiddels vastgelegd. Tijdens het diner vonden er enkele speeches klaar waaronder die van de moeder van Michou. Ze had een heel aantal spulletjes uit de jeugd van haar dochter meegenomen en dat zorgde voor nogal wat hilariteit.

Een paar uur later begon het feest. De mannen van We Are Entertainment hielpen ons met het opzetten van onze flitsers (waarvoor dank!) en een tijdje later begon het feest. Eigenlijk hebben Michou en Roeland twee “eerste dansen” gedaan. De eerste bij binnenkomst in de zaal en de tweede nadat de sketches waren afgelopen. Dit was extra handig voor ons, omdat we nu meer tijd hadden dan normaal gesproken. Toen het feest helemaal vol op gang was en wij een mooi overzicht hadden gemaakt van de festiviteiten, stapten we in de Panda en reden we richting Arnhem.

Trouwen op Hooge Vuursche, een prachtig kasteel gelegen in de bossen bij Baarn. Het is één van die locaties waar je je altijd weer op kunt verheugen, helemaal omdat de trouwzaal zelfs bij slecht weer nog heerlijk licht is. Afgelopen week hadden Ramon en ik het genoegen om hier de bruiloft van Jan en Annemarie vast te leggen.

De dag begon, zoals vaak, op twee verschillende locaties. Ik begon in Veenendaal en Ramon was doorgereden naar Elst (Ut.), omdat Jan zich hier om zou kleden. Nadat het bruidspaar elkaar gezien had, was het tijd om in minicolonne richting Utrecht te rijden. Als regenlocatie was bedacht om naar het spoorwegmuseum te gaan, maar dit bleek niet nodig en dus gingen we in de stad foto’s maken. Toen het toch even begon te regenen zijn we naar de kloostertuin gelopen, omdat dit overdekt is. Vervolgens reden we naar “de zeven straatjes”, maar helaas begon het toen toch echt in één keer keihard te regenen. Net voordat we een aantal foto’s wilden maken van de auto, vlakbij Hooge Vuursche, begon de zon te schijnen. Het bruidspaar kon daarom met open kap “ontvangen worden” door de bruidsgasten.

De ceremonie was onder leiding van Wim Stolp, een BABS die niet alleen heel mooi het huwelijk kan sluiten, maar ook nog eens fantastisch goed bleek te zingen! Jan en Annemarie werden dan ook tijdens de huwelijkssluiting getrakteerd op een prachtige aria. Na afloop was er tijd voor een petit fours, felicitaties en kadootjes. Een goed uur later kwamen er twee mensen van “Salsa in 1 Day” binnen. De gasten keken al een beetje verwonderlijk, maar toen er een salsa-workshop begon waren ze toch blij verrast. In een uur tijd leerden de gasten om een aantal basisdingen uit Merengue en Salsa toe te passen op de dansvloer. Halverwege gingen wij nog even met het bruidspaar naar buiten om een aantal romantische en sfeervolle bruidsfoto’s te maken. Omdat het nog een klein beetje aan het regenen was kregen we talloze goudkleurige druppeltjes op de achtergrond.

Op het moment dat de gasten aan tafel zaten voor het diner, de eerste speeches geweest waren en wij een sfeerimpressie hadden gemaakt, was het tijd om richting Arnhem te rijden. We kijken terug om een echte Hollandse dag qua weer, maar tegelijkertijd een sfeervolle dag omwille van het bruidspaar en de locatie.

Ilona en Robert kennen we via Shirley Pisano, weddingplanner bij Bloomwedding. Het bleek dat hun trouwdag plaats zou vinden bij De Koperen Hoogte, een locatie die je ziet als je voorbij Zwolle rijdt. Nu reed ik hier vroeger wel vaker en daarom was ik heel erg benieuwd naar hoe die locatie er nu eigenlijk van binnen uit zou zien.

21 April was het zover. Het bruidspaar was al in het hotel aanwezig en Ramon en ik zochten ze op voor de voorbereidingen. Ilona was aanwezig in de Royal Suite, 1 van de mooiste suites van dit hotel. Terwijl de visagiste/kapster al bezig was, begon ik met het vastleggen van de talloze details die Ilona bij elkaar had gezocht. Ramon was ondertussen de fantastische schoenen van Robert aan het fotograferen. Toen iedereen helemaal klaar was voor de dag, liepen we naar beneden en kon de ceremonie beginnen.

Mariëlle Jongmans verwelkomde het paar op haar geheel eigen persoonlijke wijze. Delano zong een aantal prachtige nummers toen het bruidspaar ging zitten en tijdens het zetten van de handtekeningen, het omdoen van de ringen en het feliciteren. Al met al een prachtige ambiance voor een te gek huwelijk. Door de aanwezigheid van allemaal bruidsjonkers en bruidsmeisjes was het geheel extra gezellig.

Na de ceremonie was het natuurlijk tijd voor taart en champagne. Er stond een prachtige moderne taart van My Sweet Appetite te wachten, een taart die net als wij uit Arnhem komt! Binnen mum van tijd was hij op en was het tijd voor een reportage op de golfbaan van De Koperen Hoogte. Omdat we met een goed uur klaar waren en het eigenlijk ook gewoon begon te regenen, besloten we om lekker terug te gaan naar de feestruimte. Hier dronk men een aperitief alvorens het gezelschap aan tafel ging.

Shirley had inmiddels samen met haar assistente de tafel prachtig gestyled. Toen het bruidspaar en hun gasten binnenkwamen hoorden we diverse “oh’s” en “ah’s”. Nadat men de eerste gerechten genuttigd had, kwam een sommelier aanzetten met 2 flessen Vintage Porto Kopke uit 1957. Deze bijzondere port had jarenlang op eikenhouten vaten gelegen voordat hij gebotteld had. Het inschenken en drinken van deze bijzondere flessen was heerlijk feestelijk.

Toen het bruidspaar zich even had teruggetrokken na het diner, kwamen ze opnieuw binnen en ditmaal voor alle daggasten en avondgasten. De Boston Tea Party begon een nummer te spelen en vervolgens brak het feest echt los. Toen we een sfeerimpressie hadden gemaakt van dit moment en we ook de cocktailshakers uitgebreid hadden vastgelegd, was het tijd om alles in te pakken en zat onze eerste lange trouwdag van 2012 er op : )

Trouw- en feestlocatie : De koperen Hoogte te Zwolle
Videograaf
Zanger ceremonie: Delano Weltevreden 
Trouwambtenaar: Mariëlle Jongmans 
Sweetbox choco & candy: Bloom wedding
Bruidstaart : Sweet Appetite 
Cocktails: Showshakers
Band: The Boston Tea Party

Wel niet, wel niet, misschien dan toch maar gewoon wel! We kenden Bernard en Vera al van een bruiloft in 2011, omdat ze aanwezig waren bij een bruiloft die we destijds hadden vastgelegd. Vervolgens had Bernard onze naam doorgegeven aan een ander bruidspaar dat ons toen ook geboekt had. Toen we uiteindelijk te horen kregen dat Bernard en Vera ons wilden hebben op hun dag waren we erg blij.

Tijdens het gesprek kwam al snel naar voren dat dit weer een te gekke dag zou worden. We zouden niet aanwezig zijn bij het avond gedeelte, maar het ochtend- en middaggedeelte sprak ons wel enorm aan. Ramon ging naar Bernard in Rouveen voor zijn voorbereidingen en ik kon in Kampen bij Vera zijn voor het ochtendgedeelte. Toen ze elkaar in de achtertuin zagen, sprongen we vrijwel gelijk in de auto voor de shoot.

De eerste locatie was een te gekke oude industriële plek met allemaal kranen, een paar vervallen gebouwen en grote plassen water. Met name die kranen waren erg bijzonder, omdat je die niet zo vaak ergens ziet staan. De tweede locatie was De Olifant en De Eenhoorn in Kampen. In de achterliggende sigarenfabriek, waar Vera nog een bijbaantje heeft gehad, zijn we met mooi daglicht nog even aan de slag gehad. Binnen mum van tijd hadden we heel wat beelden gemaakt.

Na een heerlijke lunch was het tijd om richting de Broederpoort in Kampen te lopen. Omdat Vera haar ouders hier maar een paar minuten lopen vandaan wonen was dit een extra handige locatie. Ik was (terwijl ik toch een jaar of 4 in Kampen heb gewoond) nog nooit in deze poort geweest en wat is het dan een heerlijke verrassing als blijkt dat het een sfeervol en licht zaaltje is! De ceremonie ging vrij vlot voorbij en toen het bruidspaar naar buiten kwam werden ze ontvangen met bellenblaas. Een groepsfoto volgde al snel en een kwartier later zaten we in de auto richting Zwolle.

Bernard en Vera hadden bij pannenkoekenrestaurant Holland een middagreceptie met aansluitend het diner. Hier was voldoende tijd voor een aantal groepsfoto’s, het vastleggen van de taart, een aantal sketches en natuurlijk een flinke sfeerimpressie. Toen de eerste tapas op tafel kwamen, was het tijd voor ons om weer richting Arnhem te gaan.

Hendrik loopt door naar binnen. Het is 9:00 en dit is het moment dat hij zijn bruid op komt halen. Karen is net klaar en probeert nog even haar jurk goed te leggen. Hendrik staat al letterlijk voor de deur en dus zien ze elkaar alvast. Nadat alles helemaal perfect zit qua kleding is het tijd voor de fotoshoot. De locatie die ze hebben uitgezocht is eigenlijk de perfecte binnenlocatie; superlicht, lekker vervallen en talloze mooie plekjes. Hier en daar zie je toch ook, op dit bedrijventerrein, de lente weer terug in grote groene struiken. We hebben een uurtje de tijd om hier aan de slag te gaan. Vervolgens rijden we naar “Het oude Politiebureau” in het centrum van Ede. Hier drinken we gezellig een kopje thee en cappuccino, maken hier en daar nog wat foto’s en dan, aldus Hendrik “begint de dag pas echt!”.

We rijden naar de boerderij van de ouders van Hendrik. Hier staan hun daggasten hun al op te wachten en na een heerlijk warme welkomst loopt iedereen richting de tent. Hendrik geeft een korte speech, vervolgens maken we groepsfoto’s en is het tijd voor de heerlijke broodjes die al klaarliggen.

De ceremonie vind plaats bij Huize Kernhem. Deze lichtrijke locatie hebben we vorig jaar ook al bezocht en dus zijn we een beetje bekend hier. Het bruidspaar komt binnen onder begeleiding van een mooi pianospel. Zodra het jawoord uitgesproken is en de handtekeningen staan loopt iedereen weer naar buiten. De gasten hebben een grote ontvangstboog gemaakt waar veel mensen toeteren en bellenblazen. We maken nog een grote groepsfoto en dan gaan de gasten alvast terug naar de boerderij. Karen, Hendrik en wij blijven achter om hier nog een paar foto’s te maken in de natuur. Ook maken we nog een aantal foto’s bij de boerderij wanneer het toch echt wel tijd is voor die bruidstaart die al klaarstaat.

Nadat we mee hebben kunnen genieten van de stukjes en we de dinertent hebben vastgelegd, komt het complete gezelschap aanschuiven aan tafel. Ze hebben deze avond een heerlijk diner dat geregeld is door 5broden2vissen. Een luxe Italiaans buffet met allemaal verse gerechtjes die in meerdere gangen op tafel komen. Omdat het voor ons al tijd is om naar huis te gaan hebben we niet alles vastgelegd, maar het zag er in ieder geval al heerlijk uit! We nemen afscheid van het bruidspaar en rijden vervolgens terug naar Arnhem. De eerste bruiloft van dit seizoen hebben we weer op onze kaartjes staan : )

Locatie: ENKA Fabriek te Ede.