Natuurlijk is het superleuk om met je bedrijf genomineerd te zijn voor de Dutch Wedding Awards, maar als je op dezelfde dag hoort dat een reportage die je gemaakt hebt ook nog eens genomineerd wordt, dan moet je eigenlijk wel uit eten gaan die avond Ramon en ik hebben afgelopen maandag dus heerlijk gevierd dat we bij zoveel te gekke feestjes aanwezig mogen en mochten zijn.

De reportage die genomineerd is, is de fantastische dag van Sophie & Robert. Eigenlijk draait het niet helemaal om de foto’s die er gemaakt zijn, maar draait het bij deze wedstrijd om de eindeloze inspiratie die andermans trouwdag kan geven. Zo had Sophie te gekke polscorsages voor de dames, een bijzonder mooie trouwjurk, hippe schoenen, een aanstaande die haar gewoon ging toezingen op de trouwdag en daarbij ook nog eens superleuke locaties! Al met al voor ons dus reden genoeg om deze reportage in te sturen voor The Perfect Wedding.

En nu? Nu hebben we jullie hulp nodig. De reportage met de meeste Facebook-likes, Twitterberichtjes of Google+s zal winnen. Mocht je zin hebben om mee te stemmen dan kan dat door op deze link te klikken. De middelste foto is die van Sophie en Robert, tijdens hun trouwceremonie in het Bethaniënklooster in Amsterdam. Klikkerdeklik!

“Mon et Mine, trotse genomineerde van de Dutch Wedding Awards 2012

Maandag 14 mei 2012 werd Mon et Mine bruidsfotografie overvallen met het goede nieuws. Mon et Mine bruidsfotografie is genomineerd in de categorie “Trouwfotograaf van het jaar”. Hiermee maakt Mon et Mine bruidsfotografie kans om op maandag 18 juni de Dutch Wedding Award in deze categorie in de wacht te slepen.”

Tot zover het eerste gedeelte van het persbericht : ) We hebben dus, kortweg gezegd, een nominatie ontvangen en stiekem zijn we daar best trots op! Het persbericht gaat verder met:

“Gewapend met een envelop, camera’s en worstenbroodjes (van Bakkerij Jürgen van Dongen uit Terheijden die afgelopen maart nog de titel “Lekkerste worstenbroodje van het jaar” ontving) stond het Dutch Wedding Awards team gisteren bij Mon et Mine bruidsfotografie op de stoep. Eind mei volgt de 2^e juryronde waar Mon et Mine bruidsfotografie het zal opnemen tegen de andere 2 genomineerden. Op maandag 18 juni volgt de finale van de Dutch Wedding Awards. Tijdens een show vol entertainment in 7Street, Aalsmeer worden de winnaars bekend gemaakt.”

We zullen jullie meteen even de foto’s laten zien die we gebruikt hebben voor de inschrijving. Het thema waarom alles draaide was “emotie”. Dit is altijd een lastige bij wedstrijden, omdat je dan alle kanten op kan. Moet je bijvoorbeeld voor huilende moeders en bruiden gaan, voor supergespannen bruidegommen of juist voor lachende bruidsparen. We hebben uiteindelijk gekozen voor het laatste; blije mensen. De foto die boven dit bericht staat is een foto van Sophie & Robert (waarop jullie trouwens kunnen stemmen door te liken en te twitteren!!!). Sophie en Robert heffen hun glas op hun gasten en hun gasten juigen terug. Vanachter uit de zaal legde Ramon dit moment vast.

De foto die hieronder staat is door mij (Hermine) genomen. Dit is het moment waarop Esther en Rogier elkaar voor het eerst als “bruid en bruidegom” zien. Esther is net van de trap naar beneden gekomen en de families van het bruidspaar kijken toe, terwijl dit prachtige stel elkaar gedag wenst.

“Puk en Diederik hebben hun bruiloft naar voren toe geschoven, gevraagd of ik ze daarbij wil helpen en ze willen jullie graag voor hun bruidsreportage!”. Vivian ter Huurne, weddingplanner bij Het Bruidsmeisje, belt me op met dit heugelijke nieuws. Ik word altijd blij van telefoontjes van weddingplanners, helemaal als het één van mijn favorieten is. Er is niet echt een heel duidelijk thema aanwezig, maar ze willen in ieder geval een heerlijke relaxte dag, met veel styling, mooie locaties en veel kleur.

Het bruidspaar ziet elkaar voor het eerst die dag in hun eigen achtertuin. Diederik ziet het pittige korte trouwjurkje van Puk, met die fantastische schoenen en die oh zo fashionable bird-cage veil en Puk ziet haar aanstaande in een waanzinnig mooi blauw pak van Hugo Boss. Nadat ze elkaar hebben omhelst, elkaar hebben bekeken en geknuffeld, laten ze zichzelf zien aan hun gasten. Alle credits gaan naar Vivienne, één van de vriendinnen van Puk die het bruidspaar qua kleding helemaal gestyled heeft. Lees verder

“Ja een groot deel van mijn Belgische familie heeft zich hier verzameld”, zegt Elisa. Ik knik naar haar en begin te lachen, omdat dat al lang te merken was aan het zachte accent van veel gasten. De complete Belgische familie had zich verzameld en stond binnen te genieten van heerlijke broodjes. Elisa geeft me een ‘hug’ en we vluchten snel naar boven. Daar zie ik twee superschattige en ook sexy Badgley Mischka’s staan. Haar jurk hangt al klaar en de mensen die haar helpen met omkleden zijn boven. Binnen mum van tijd is de jurk aan, maar die strik…. hoe moest dat ook alweer…. In totaal hebben 4 verschillende mensen gekeken en het eindresultaat mag er zijn.

Ramon is ondertussen aangekomen bij Bart. Het bijzondere aan deze dag is dat Bart niet zijn bruid op komt halen, maar dat het bijna andersom is. De Britse Dubbeldekker die ze hebben geregeld vertrekt vanaf de beginlocatie van Elisa, haalt Bart op en rijdt vervolgens naar Buitenplaats Sparrendaal in Driebergen-Rijsenburg. Terwijl Bart in de zaal staat te wachten, komt Elisa met de trouwauto aan. Alle gasten kijken naar buiten en zien daar een sprankelende bruid uitstappen. Een paar minuten loopt ze samen met haar vader de trouwzaal binnen. Lees verder

Michou en Roeland, een bijzonder vrolijk stel dat besloot te trouwen bij Huis de Voorst. Ramon en ik kenden deze locatie al van eerdere bruidsreportages en omdat de gehele dag op 1 locatie zou plaatsvinden konden we ons enorm verheugen op een relaxte trouwdag. Terwijl Michou wachte op de visagiste, kon ik alvast aan de slag met al haar prachtige details. Ramon volgde ondertussen Roeland, die zich in één van de appartementen ging omkleden. Toen Michou helemaal klaar was voor de dag en haar moeder en zussen haar helemaal hadden overladen met complimentjes, was het tijd om te trouwen. Michou’s vader bracht haar naar de hoofdingang van het gebouw waar alle gasten stonden te wachten. Lees verder

Trouwen op Hooge Vuursche, een prachtig kasteel gelegen in de bossen bij Baarn. Het is één van die locaties waar je je altijd weer op kunt verheugen, helemaal omdat de trouwzaal zelfs bij slecht weer nog heerlijk licht is. Afgelopen week hadden Ramon en ik het genoegen om hier de bruiloft van Jan en Annemarie vast te leggen.

De dag begon, zoals vaak, op twee verschillende locaties. Ik begon in Veenendaal en Ramon was doorgereden naar Elst (Ut.), omdat Jan zich hier om zou kleden. Nadat het bruidspaar elkaar gezien had, was het tijd om in minicolonne richting Utrecht te rijden. Als regenlocatie was bedacht om naar het spoorwegmuseum te gaan, maar dit bleek niet nodig en dus gingen we in de stad foto’s maken. Toen het toch even begon te regenen zijn we naar de kloostertuin gelopen, omdat dit overdekt is. Vervolgens reden we naar “de zeven straatjes”, maar helaas begon het toen toch echt in één keer keihard te regenen. Net voordat we een aantal foto’s wilden maken van de auto, vlakbij Hooge Vuursche, begon de zon te schijnen. Het bruidspaar kon daarom met open kap “ontvangen worden” door de bruidsgasten. Lees verder

Ilona en Robert kennen we via Shirley Pisano, weddingplanner bij Bloomwedding. Het bleek dat hun trouwdag plaats zou vinden bij De Koperen Hoogte, een locatie die je ziet als je voorbij Zwolle rijdt. Nu reed ik hier vroeger wel vaker en daarom was ik heel erg benieuwd naar hoe die locatie er nu eigenlijk van binnen uit zou zien.

21 April was het zover. Het bruidspaar was al in het hotel aanwezig en Ramon en ik zochten ze op voor de voorbereidingen. Ilona was aanwezig in de Royal Suite, 1 van de mooiste suites van dit hotel. Terwijl de visagiste/kapster al bezig was, begon ik met het vastleggen van de talloze details die Ilona bij elkaar had gezocht. Ramon was ondertussen de fantastische schoenen van Robert aan het fotograferen. Toen iedereen helemaal klaar was voor de dag, liepen we naar beneden en kon de ceremonie beginnen. Lees verder

Wel niet, wel niet, misschien dan toch maar gewoon wel! We kenden Bernard en Vera al van een bruiloft in 2011, omdat ze aanwezig waren bij een bruiloft die we destijds hadden vastgelegd. Vervolgens had Bernard onze naam doorgegeven aan een ander bruidspaar dat ons toen ook geboekt had. Toen we uiteindelijk te horen kregen dat Bernard en Vera ons wilden hebben op hun dag waren we erg blij.

Tijdens het gesprek kwam al snel naar voren dat dit weer een te gekke dag zou worden. We zouden niet aanwezig zijn bij het avond gedeelte, maar het ochtend- en middaggedeelte sprak ons wel enorm aan. Ramon ging naar Bernard in Rouveen voor zijn voorbereidingen en ik kon in Kampen bij Vera zijn voor het ochtendgedeelte. Toen ze elkaar in de achtertuin zagen, sprongen we vrijwel gelijk in de auto voor de shoot. Lees verder

Ilona en Robert, een fantastisch stel met een duidelijk beeld voor hun trouwdag: veel lieve mensen, heerlijk genieten en daarna keihard feesten. Hierbij een minipreview, zodat ze alvast een paar foto’s hebben voordat ze op huwelijksreis gaan Daarnaast hierbij alvast een driewerf hoera voor een weddingplanner Shirley Pisano van Bloomwedding aan wie wij deze te gekke opdracht te danken hebben.

Hendrik loopt door naar binnen. Het is 9:00 en dit is het moment dat hij zijn bruid op komt halen. Karen is net klaar en probeert nog even haar jurk goed te leggen. Hendrik staat al letterlijk voor de deur en dus zien ze elkaar alvast. Nadat alles helemaal perfect zit qua kleding is het tijd voor de fotoshoot. De locatie die ze hebben uitgezocht is eigenlijk de perfecte binnenlocatie; superlicht, lekker vervallen en talloze mooie plekjes. Hier en daar zie je toch ook, op dit bedrijventerrein, de lente weer terug in grote groene struiken. We hebben een uurtje de tijd om hier aan de slag te gaan. Vervolgens rijden we naar “Het oude Politiebureau” in het centrum van Ede. Hier drinken we gezellig een kopje thee en cappuccino, maken hier en daar nog wat foto’s en dan, aldus Hendrik “begint de dag pas echt!”. Lees verder